Friday, November 14, 2014

perempuan matersialistik. [sepuluh]

Aku selubungkan diri dalam selimut , cuba-cuba utuk tidur. Dan aku suruh kau pergi sana, pergi tidur. Kau kata nanti, dan aku cuma dengar tapak kaki ke sana ke sini. Lama aku katup mata , untung-untung senang terlelap. 

Kau duduk kau kejut mintak rokok yang aku sembunyikan dalam bantal , kau bakar rokok dan entah rokok ke berapa kau cakap ``kenapa kau tidur tak guna bantal? aku pun tidur tak guna bantal. kau tahu tak aku sayang sangat dekat kau? nanti aku tidur, kau pergi dapur pergi ambil pisau dan tikam hati aku ,bunuhlah aku.`` dan aku tak ingat lagi apa kau cakap.

And by that time I realize , how can two suicidal human fall in love. And somehow you trust that love can save you , but I don`t. And how you wanted my love but all I give is , my hate. Being with you is the best thing I have ever been in life but everything is so wrong.

No comments:

Post a Comment